احساس کردن ، کمی هوشمندانه تر

چند داستانِ کوتاه :

داستانِ اول :

هم اتاقی من مدام بیمار است و باید یا زیر پتو یا در معرض شوفاژ ِروشن باشد ، این مریض بودن او که ماه هاست طول کشیده ، من و هم اتاقی های دیگر را آزرده خاطر کرده ، چرا که تمام روز شوفاژ اتاق روشن است و ما مجبوریم گرمای زیاد و غیر ضروری را به دلیل اینکه او حاضر نیست لباس گرم تری بپوشد یا از پتویش بیشتر استفاده کند یا راه بهتر ، خود را درمان کند ، تحمل کنیم .

تا امروز صبح از این موضوع سخت دلخور بودم ، حق هم داشتم ، صبح که از خواب بلند میشدی تو گویی تازه از استخر بیرون آمده ای ، از شدت گرمای اتاق لباس تنت خیس و به تنت چسبیده بود . اما امروز صبح ایده شکل دهنده مطلب امشب در ذهنم شکل گرفت که پس از نقل داستان بعد آن را بیان می کنم .

ادامه ی مطلب

سکوت من

دوست دارم که بدانی ، زمانی که مرا ناراحت کرده ای و من چیزی نمی گویم ، زمانی که در خود فرو میروم ، زمانی که چندین دقیقه به تو خیره میشوم ، بدون آنکه حرفی بزنم ، سکوت و تلاش برای فراموشی دلخوریم را به ابراز آن و خراب کردن کوه انتظاراتی که تو از من برای بخشش و محبتم داری ترجیح میدهم .

این چند کلمه را نوشتم ، نه برای اینکه بدانی . اگر فهماندن چیزی برای انسان مهم باشد ، مطمئنم در میان حرف های فهماندی مهمش ، فهماندن دلخوری و ناراحتی اش از دیگری مهم ترین است . من اما این چند کلمه را نوشتم ، تا اگر روزی کسی این حرف ها را خواند ، انتظارات دیگران را پیش از نیازهای خود بسنجد و مطابق با آن ها ، تصمیمی که درست است را به تصمیمی که در کوتاه مدت حس بهتری دارد ترجیح دهد .

 

پی نوشت : هفته گذشته بود که از دوستی با یکی از دوستان جدیدم صرف نظر کردم ، آن هم وقتی بود که ناراحتی قلبی اش را بدون تامل ، با استفاده از روشی بد به من انتقال داد ، در چند دقیقه پس از این انتقال ، تنها چیزی که در ذهنم در مورد آن موضوع میگذشت این بود که : گرفتن حس تعلق به چیزی از کسی ، یکی از بدترین روش های آزار احساسی (چه به قصد و چه بی قصد) دیگران است . نوشته امشب هم تا حدودی از آن تجربه بد می آید ، که دیگران به ما احساس تعلق دارند ، از ما انتظاراتی دارند ، چه خوب است که در مواقعی که بیشترین نیاز را به درک این تعلق و انتظارات داریم ، آن را درک کنیم و مطابق آن تصمیم بگیریم و عمل کنیم و سخن بگوییم .

 

رسیدهای ناخواسته

آیا تا به حال فکر کرده اید که اگر چاپ برگه های رسید تراکنش پس از خرید اختیاری بود چقدر در حفظ محیط زیست و هزینه هایی که فروشنده برای خرید کاغذ رسید تراکنش پرداخت می کند صرفه جویی میشد ؟

به چند جمله زیر توجه کنید :

یک کاغذ رسید تراکنش معمولی 9 سانتی متر در 5 و نیم سانتی متر کاغذ مصرف می کند .

طبق آمار رسمی بانک مرکزی ماهانه حدودا 430 میلیون (430،000،000) ترکنش کاغذی انجام می شود ( آمار دقیق تر آن را از اینجا ببینید )

در نظر بگیرید که بعضی از این تراکنش ها دو کاغذ رسید چاپ می کنند ( یکی برای خریدار و یکی برای فروشنده )

ادامه ی مطلب

تیتر های خاطره انگیز

 

همه ما تیترهای خاطره انگیزی را در زندگی داریم ، تیتر هایی که پس از گسترش معنایی برای ما به چیزی فراتر از یک تیتر معمولی تبدیل شده اند ، تیترهایی که با شنیدن آن ها میتوانیم ساعت ها بی وقفه در موردشان فکر کنیم ، بنویسیم و حرف بزنیم .

چند تیتری که در حال حاضر در ذهن من است تیتر های زیر می باشند ، تیترهای خاطره انگیز زندگی شما کدامند ؟

نبرد من ، هفته ای که جهان در سکوت فرو رفت ، صد سال تنهایی ، بهشت گمشده ، در جستجوی زمان از دست رفته ، شرق بهشت .

پی نوشت : تمایل دارم بعدا یا لیست تیترهایی که برایم خاطره انگیزند را کامل کنم ، یا در مورد برخی از آن ها چند خطی بنویسم .

بالاخره بزرگ میشوی

پیش مقدمه : این مطلب حدودا 1800 کلمه است و بدون ویرایش نوشته شده است ، در این مطلب حرف خاصی زده نمی شود و صرفا اشاره به یک موضوع شخصی است ، اگر حوصله خواندن 1800 کلمه را ندارید ، می توانید از خواندن آن صرف نظر کنید و مطالب دیگر را که عموما از این مطلب کوتاه تر هستند را مطالعه کنید .

مقدمه اول : نوشتن این مطلب برایم سخت است ، سخت تر از نوشتن زندگی امیر ، برای زندگی امیر برنامه خاصی ندارم و هر هفته هر آنچه به ذهنم می آید را به داستان اضافه میکنم و اینگونه داستان را پیش می برم . برای نوشتن این مطلب هم برنامه خاصی ندارم ، اما مقدار اطلاعاتی که در ذهنم دارم و میخواهم در این مطلب بگنجانم مرا وادار به ساختار دهی می کنند ، اما این بار هم به رسم همیشه بدون ساختار می نویسم و هر آنچه در ذهنم است را در این قاب سفید ، در قالب کلمات ، سیاه می کنم .

مقدمه دوم و شروع صحبت : امروز صبح ملیس پیام داده بود و احوالم را پرسیده بود ، در جوابش گفتم خوبم ، از آنجایی که کمتر پیش می آید بگویم خوبم و عموما میگویم بد نیستم دلیل خوب بودن را پرسید . در جواب ملیس گفتم : خوبم چون هرچه بزرگتر می شوم بیشتر شبیه خودم می شوم . نه چیزی برای پنهان کردن دارم و نه چیزی برای تظاهر ، تنها خودم هستم .

جوابم برایش جالب بود و توضیح بیشتر خواست ، توضیحاتی که به ملیس دادم را برای شما با زبان خودم می نویسم ، این توضیحات پایه و اساس مطلب امشب را شکل می دهند .

ادامه ی مطلب

ساعت های هوشیاری

زمان هوشیاری روزانه ما چقدر است ؟

زمانی که در آن وسایل الکترونیکی را کنار می گذاریم و بدون اینکه اجازه بدهیم چیزی حواسمان را پرت کند ، در مورد خودمان و هرآنچه برایمان مهم است فکر میکنیم .

باید اعتراف کنم که برای من بسیار کم است و احتمالا اگر میانگین زمان هوشیاری ام را برای یک ماه بسنجند ، حدودا یک ساعت در روز زمان هوشیاری خواهم داشت .

اما این زمان هوشیاری چرا باید مهم باشد؟ چند جواب برای این سوال در ذهن من موجود است که از آنها میتوانم به این اشاره کنم که بدون آن زمان های هوشیاری ، روزنوشته ها در میانه راه ناکام می‌ماند ، جواب های خودتان را در ذهنتان پیدا کنید .

ادامه ی مطلب

وقتی KPI ها اشتباه هستند

 

وقتی رژیم لاغری می گیرید، برای شما مهم نیست که چقدر غذا نخورید ، بلکه برای شما مهم است که چقدر و با چه کیفیتی وزن کم می کنید .

وقتی قرار است از فضای مجازی فاصله بگیرید ، نباید برای شما مهم باشد که چگونه از زمان روزانه سپری شده در اینستاگرام کم کنید ، بلکه باید برای شما مهم باشد با زمان حاصل از آن کاهش چه کار مفیدی انجام بدهید .

دلیل آن هم این است که اینستاگرام جایگزین های زیادی دارد و شما میتوانید به جای اینستاگرام گردی ، تلویزیون و سریال و فیلم سینمایی ببینید . در این حالت شما استفاده از اینستاگرام خود را کم کرده اید اما چون به جای آن و با وقت به دست آمده از آن هیچ ارزشی به زندگیتان اضافه نکرده اید ، این رژیم اینستاگرامی همانند رژیم های غذایی که به راحتی شکسته میشوند شکسته میشود و شما باز هم مثل قبل از اینستاگرام استفاده خواهید کرد.

ادامه ی مطلب

ساختارشکن ها

مقدمه : دیشب در مورد ساختار ها نوشتم ، اولین نکته ای که با خواندن دوباره مطلب دیشب به ذهنم خطور کرد این بود که چقدر این مفهوم برای من جایِ کار دارد و چقدر میتوانم آن را کامل تر بنویسم . قبل از اینکه مطلب امشب را بخوانید ، لازم بود این نکته را ذکر کنم که مطالب روزانه روزنوشته ها در حدود 10 الی 30 دقیقه نوشته شده و منتشر می شوند ، ایده نوشتن این مطالب هم از دفترچه یادداشت روزانه ام می آید که در آن سوال هایی که در ذهنم مطرح شده یا نتیجه گیری های جدیدم را یادداشت میکنم تا بعدا در مورد آن ها فکر کنم و به تتیجه ای برسم . مطلب امشب هم از جنسِ آن مطالب 10 الی 30 دقیقه ای است ، پس اگر فکر میکنم و فکر میکنید این مطالب و مطالب دیگر را میتوان کامل تر و با دقت تر نوشت، مرا به وقت کمی که روزانه در میان کارهای دیگرم میتوانم به روزنوشته ها که در مدت زمان کوتاهی به جای عزیز و مقدسی برایم تبدیل شده ، اختصاص دهم ببخشید .

اما ، مطلب امشب میگوید :

ساختار شکن ها همه جا هستند ، در تمامی ابعاد زندگی .

ساختاری های اجتماعی ، فرهنگی ، سیاسی ، فناوری و ..

ادامه ی مطلب

در مورد ساختارها

چند وقتیست که در حال فکر کردن به ساختار ها هستم ، به اینکه فهم موضوعات مختلف چقدر با استفاده از ساختارها ساده تر می شود ، به اینکه ما چقدر به ایجاد ساختار (چه در بُعد شخصی و چه در بُعد جمعی) علاقمندیم و اینکه چگونه ساختارها تعدیل می شوند ، تاثیر میپذیرند و از بین می روند .

در مورد اینکه چقدر فهم مسائل با ساختارها آسوده تر میشود ، میتوانیم به مدل هایی که در کتاب های درسی برای تسهیل فهم مطالب پیچیده از آن ها استفاده میشود اشاره کنیم .

مفهومی همانند توسعه یک نرم افزار یا تدوین یک استراتژی را که پروسه هایی بسیار پیچیده دارند را با الگوریتم و روش های مختلفی در ساختاری مشخص تعریف ، و برای هر فردی که خواندن بلد باشد قابل فهم میکنیم .

ادامه ی مطلب

تفاوت چقدر است ؟

تفاوت چقدر است ؟ 90 ثانیه ، در این 90 ثانیه چه چیزی تغییر می کند ؟

تفاوت چقدر است ؟ 5 دقیقه ، در این 5 دقیقه چه چیزی تغییر می کند ؟

تفاوت چقدر است ؟ 3 ساعت ، در این 3 ساعت چه چیزی تغییر می کند ؟

تفاوت منتظر ماندن برای سبز شدن چراغ عابر پیاده و عبور کردن از خط در چارچوب قانون ، نهایتا 90 ثانیه است ، اگر این ۹۰‌ ثانیه را منتظر نمانیم چه چیزی تغییر می کند و اگر بمانیم چه چیزی تغییر می کند ؟

ادامه ی مطلب