نوشتن بهترین راه است

امروز روز خسته کننده ای بود ، امتحان حسابداری برای مدیران و چاله های مسیر و کمک فنر های داغون مینی بوس سرویس خوابگاه و بحث و جدل با هم اتاقی محترم سر اینکه چرا بنده کفشم رو جلوی درب اتاق در میارم و چرا در فاصله ۲ متری اتاق در نمیاورم و بعد از آن هم بیرون رفتن با میلاد و خسته شدن تا پای مرگ.

میخواهم بگویم ، که اینها داستان های فیزیکی هستند و داستان های فکری قابل گفتن نیست، اما چیزی که قابل گفتن است این است که نوشتن بهترین راه است .

برای رفع خستگی ، برای وقتی که حوصله ات ته میکشد ، قلم و کاغذ دست بگیر و چند کلمه از اوضاع این روزهایت بنویس ، نامه ای به محبوبی‌بنویس ، داستان بنویس ، از آرزوهایت بنویس ، از زیبایی ها و زشتی ها بنویس ، اینقدر بنویس که لبخند بر لبانت بیاید و خستگی از تنت رخت ببندد و به تو ثابت شود که :

نوشتن بهترین راه است ، وقتی که راهی برای بهتر شدن حالت نیست .

اشتراک گذاری :

پاسخ دهید