در مورد عادت کردن به حضور دیگران

مقدمه یک : من و پدرم ، در طی سالهای گذشته چندین بار همسفر بوده ایم ، بدون خواهر و برادر و مادرم .
در طی این سفر ها منظره های زیبایی را دیده ایم ، در برف و دشت و جنگل در کنار یکدیگر بوده و چای خورده ایم و پدرم همیشه گفته ، جای مادرت خالیست و ای کاش که او هم می توانست و با ما می آمد.
مقدمه دو : از روزی که برادرم به اصفهان نقل مکان کرده ، وعده های بسیار زیادی را با شنیدن این جمله که ” جای آرمان خالیست ” از پدرم شروع کرده ایم ، همیشه برایم سوال بوده که چرا پدرم بارها و بارها این جمله را از ته دل بیان میکند . این سوال در ذهنم بی جواب بود تا اینکه امروز فرصت فکر کردن به جواب آن را یافتم .

اصل صحبت امشب :
سه شنبه هفته گذشته سینا همکارم غایب بود . من تقریبا همیشه با سینا ناهار میخورم ، بعد از ظهر ها در کنارش چای میخورم و باهم نیم ساعتی گپ میزنیم .

ادامه ی مطلب

مسئولیت و رشد ، به همراهی ست گادین

امروز در حال گوش دادن به مصاحبه ای از ست گادین بودم ، ست در آن مصاحبه جمله ای گفت که مرا به یاد روز مصاحبه ام در تپسل انداخت .

ست گفت :

Responsibility is never given , it’s taken . if you choose to take responsibility , all doors will open up .

در روز مصاحبه ام در تپسل ، مدیر کنونی ام پرسید : نظرت نسبت به شرایط اقتصادی و معیشتی چیست ؟ (منظورش از دید رشد و فرصت بود) .

به او پاسخ دادم که نظرم بر خلاف بسیاری از افرادی که میشناسم کاملا مثبت است .

چند لجظه به من خیره ماند و با استفاده از زبان بدن به من فهماند که توضیحات بیشتری لازم است .

ادامه دادم : دقیقا 4 ماه پیش ، فرصتی که امروز برایم مهیا شده (کار کردن در تپسل) وجود نداشت ، در طی این 4 ماه ، من بودم که تلاش کردم و خودم را آماده این فرصت کردم . بنابراین من به این اعتقادی ندارم که محیط است که مشخص میکند فرصت های دو سال آینده من چه باشند ، بلکه این من هستم که مشخص می کنم چه فرصت هایی و چه انتخاب هایی را در پیش رو داشته باشم .

تلفیق گفته های ست و حرف های خودم در روز مصاحبه به مدیرم به من این نکته را یادآوری کرد که فرصت ها را ما میسازیم و فرصت ها دادنی نیستند ، بلکه به دست آوردنی هستند .

ترک اینستاگرام، تصمیم گیری و انرژی

بعد از حدود ۳ ماه دوباره تصمیم گرفتم به مرتب وبلاگ نوشتن برگردم .

دلایل زیادی برای این کار داشتم و عوامل زیادی که از به انجام رسیدن این کار جلوگیری میکردن .

یکی از اون عوامل اینستاگرام بود ، تا حالا ۳ دوره ترک موقتی اینستاگرام داشتم که سر جمع حدودا دو سال طول کشیدن .

پشت هر بار ترک اینستاگرام یه دلیلی بوده و هست ، دلیل این نوبت ترک ، انرژی و تصمیم گیری و انگیزش هست .

اینستاگرام ابزار خوبیه ، برای به تعویق انداختن تصمیم گیری ها . تصمیم گیری ها در مورد مواردی که ماه ها و شاید هم سال هاست که میخوایم در موردشون تصمیم بگیریم .

ادامه ی مطلب

تصمیم های به ظاهر اشتباه

دیروز در راه برگشت از محل کار به خوابگاه مشغول خواندن یکی از مطالب نسبتا قدیمی محمدرضا شعبانعلی بودم . محمدرضا می گفت که قبل از اینکه تصمیمات دیگران را اشتباه و احمقانه بپنداریم نیاز است که به دلایل پشت اتخاذ آن تصمیم پی ببریم و اینکه بدون دانستن اطلاعات کافی اظهار نظر کردن برابر است با کوته بین جلوه دادن خودمان .

امروز در مسیر آمدنم به محل کار با دوستی هم صحبت بودم . در میان صحبت ها مطرح کردم که به دلیل از نزدیک درس خواندنم برای مدت طولانی ، بینایی ام اندکی دچار مشکل شده ، برای او توضیح دادم که تلاش زیادی کردم تا در کنکور MBA موفق شوم . او بی وقفه نگاهم کرد و پرسید :

-که آخرش چی ؟ آخر درس چیه ؟

در آن لحظه متوجه موردی شدم ، اینکه چقدر می توانیم نسبت به دیدن آنچه دیگران برایشان مهم است و برای به دست آوردنش تلاش کرده اند کوته بین باشیم و اینکه زیر سوال بردن آن چقدر می تواند خطرناک بوده و موجب حمله به احساسات دیگران شود .

ادامه ی مطلب