در مورد تعارض سازمانی

در مورد تعارض سازمانی دو نکته به نظرم می رسند که ارزش بیان کردن و ثبت کردن (حداقل برای یادآوری به خودم در آینده) را دارند .

نکته اول این است که ادراکات ما از مسائل مختلف ممکن است با یکدیگر بسیار متفاوت باشد . اولین قدم در حل تعارض های سازمانی نشستن پای صحبت های طرف مقابل و گوش دادن به صحبت هایش و تلاش برای دیدن آنچه اتفاق افتاده از دید اوست .

نکته دوم که به نکته اول مربوط و شاید در موفقیت در حوزه رفتار سازمانی مهم تر از نکته اول باشد این است که نگرش افراد راتا جایی که امکان دارد بی قید و شرط بپذیریم و از دیگران انتظار بی عیب و نقص بودن نداشته باشیم. بدین معنا که ممکن است نگرش دیگران در مورد مساله ای اشتباه باشد اما پافشاری برای تصحیح آن مساله نه تنها به بهبود شرایط کمک نکرده، بلکه آن را وخیم تر کند . در این شرایط یکی از انتخاب های مناسب میتواند پذیرش دیگران بدون قید و شرط باشد.

 

پی نوشت اول : امیر تقوی میگفت : قرار نیست آن آدمهایی که دوستشان داریم یکی در مقام مدیر و یکی در مقام همکار و یکی در مقام دوست و .. ظاهر شوند ، قرار نیست همه افرادی که میشناسیم افرادی باشند که دوستشان داریم و با ما هم عقیده باشند . دنیا پر است از ادم هایی که دیدشان به مسائل مختلف با ما تفاوت دارد و باید این تفاوت ها را درک و به بهترین شکل با آنها کنار بیایم و زندگی کنیم .

پی نوشت دوم : یادمان باشد ، درک نگرش و گوش دادن به صحبت های طرف مقابل در موقعیت های تعارض بسیار مهم تر از عذر خواهی کردن است . با عذر خواهی کردن صورت مساله زا پاک میکنید ، اما با گوش دادن و درک و حل مساله ، آن را برای همیشه حل و از بروز دوباره آن جلوگیری میکنید .

اشتراک گذاری :

پاسخی بگذارید